Cztery Kwarty

(nie)prawdziwa historia Aśki Gie.

Aśka Gie ma prawie dwa metry wzrostu, kontrakt w klubie z Gdyni i powołania do reprezentacji Polski. Z zewnątrz jej życie wygląda jak spełnienie marzeń — a za chwilę będzie wyglądać jeszcze lepiej: przystojny, bogaty mąż, dom pod Warszawą, wakacje na Seszelach. Idealny kadr z Instagrama. Tylko że czytelnik od pierwszych stron wie to, czego Aśka jeszcze nie wie. I właśnie dlatego nie da się tej książki odłożyć.

„Cztery Kwarty" to pełnometrażowa powieść obyczajowa oparta na prawdziwych wydarzeniach — historia zawodowej koszykarki opowiedziana jak mecz: w czterech kwartach i dogrywce. Jest tu pierwsza wielka miłość dwojga sportowców i kłamstwo, które ją rozdzieliło. Jest mężczyzna, który „przypadkiem" pojawia się w najtrudniejszym momencie jej życia — czarujący, hojny i przekonany, że Aśka „będzie tylko jego". I jest droga, którą zna zbyt wiele kobiet: od bajki na pokaz, przez izolację, kontrolę i współuzależnienie, po noc, po której zostaje już tylko ucieczka.

Historię opowiadają na zmianę trzy głosy — Aśka, jej pierwsza miłość Alex i mąż Marcin — więc te same wydarzenia widzisz z obu stron: jej oczami i oczami manipulatora, który wszystko zaplanował. To sprawia, że obyczajowa powieść miejscami czyta się jak thriller psychologiczny. A jednak to nie jest książka o przegranej. Czwarta kwarta należy do Aśki — jest w niej ucieczka, narodziny córki, rozwód, powrót na parkiet i dogrywka, w której po latach wraca prawda. Bo z parkietu Aśka wyniosła jedno: mecz trwa, dopóki się nie skończy.

Co znajdziesz w środku

• 397 stron; struktura jak mecz koszykówki: cztery kwarty + dogrywka
• Trzy naprzemienne perspektywy pierwszoosobowe (Aśka, Alex, Marcin) — czytelnik wie więcej niż bohaterka
• Wątki: kulisy kobiecej koszykówki zawodowej, wielka miłość i kłamstwo, przemoc psychiczna i mechanizmy manipulacji, uzależnienie i współuzależnienie, macierzyństwo, rozwód, odbudowa siebie
• Współczesna forma: SMS-y i czaty wplecione w narrację, dziennik domowego detoksu
• Zakończenie, które daje nadzieję — historia o odzyskaniu siebie, nie o krzywdzie

Dla kogo

Dla czytelniczek polskiej prozy obyczajowej opartej na faktach — historii o toksycznych związkach, silnych bohaterkach i podnoszeniu się po traumie. Dla każdej osoby, która chce zrozumieć, jak działa przemoc psychiczna i dlaczego z pozłacanej klatki tak trudno wyjść. I dla fanów sportu, którzy chcą zajrzeć za kulisy kobiecej koszykówki — bo to setting, jakiego w polskiej literaturze prawie nie ma.

„To ja wygrałam, bo mam przy sobie człowieka, który wie, co to empatia, szacunek i rodzina."

Książka dla dorosłych czytelników (18+). Treści wrażliwe: przemoc domowa i seksualna, uzależnienia, utrata ciąży, wulgarny język. Autorka dedykuje ją osobom doświadczającym przemocy — z przesłaniem, by zawalczyły o siebie.